Mijn reisplan

Je hebt nog geen bouwstenen of rondreis toegevoegd

    Info

    Openingstijden:

    maandag – vrijdag, van 09:00-17:30
    zaterdag en zondag, van 10:00-17:00

    Gastblog Sanne: op zoek naar haar roots

    Indonesië, het land waar ik sinds ik mij kan herinneren heen wilde. Als klein meisje luisterde ik gefascineerd naar de verhalen die mijn oma vertelde over haar moederland “ Indië ”. Door haar heb ik dit land al leren kennen voor ik er ooit zelf was geweest. Ze schetste een beeld over de “De Gordel van Smaragd” dat nog op mijn netvlies staat. Haar kookkunsten maakten mij bekend met de geuren en smaken van het land, haar gezicht en gebaren, met de mensen.

     

    Zo gebeurde het (eindelijk) dat mijn nicht en ik onze backpacks hebben gepakt voor een trip van 2sanne-nichtje maanden door het land van oma. Zij was kort daarvoor overleden, dit maakte de reis extra bijzonder. Gelukkig hebben we veel met haar gesproken voor het overlijden en heeft zij haar levensverhaal op papier gezet. Hiermee, en met de hulp van opa hebben we veel plaatsten kunnen achterhalen waar ze gewoond heeft. Dit was namelijk het doel van de reis. De plekken opzoeken waar onze familie vandaan komt. Doordat de vader van mijn oma voor zijn werk veel moest verhuizen, was dit nogal een opgave.

     

     

     

    sumatra-sanne-met-localVanuit de lucht zag ik al het groen onder ons, ademloos keken we toe. Eindelijk waren we er dan. We kwamen aan in de provincie Aceh, gelijk een van de minst toeristische gedeeltes van Indonesië. Als enige westerlingen werden we meteen van alle kanten gefotografeerd en bekeken. Wat voor hen zo onbekend was, was voor ons juist bekend. In elke oogopslag hier zag ik de ogen van mijn oma, in elke glimlach haar gegiechel, in elke maaltijd haar kookkunst en elk landschap haar verleden.

     

    Goed, laten we het niet te zwaar maken. Oma heeft op Sumatra en Java gewoond. Op Sumatra zijn we familie-sanne
    vanaf Aceh naar Medan gereisd. In een dorpje op deze route hebben we het oude stationshuis gevonden waar het hele gezin een tijd heeft gewoond. Door de hulp van de lokale bevolking waarbij we overal moesten aanschuiven voor wat drinken en eten, hebben we het huis gevonden. Heel bijzonder, we hadden nog foto’s van het gezin voor het huis. Daarna was het even tijd voor ontspanning. Vanuit Medan reisden we verder naar Bukit Lawang. Dit is het beginpunt voor trekkings door de jungle om orang oetans te spotten. En dat hebben we gedaan! Grote mannetjes, kleine babyaapjes en boze vrouwtjes voor wie we moesten rennen omdat ze ons eten af wilden pakken. Terug vanuit de jungle op een tube over de rivier naar het dorp en s’avonds zingen met de locals die allemaal gitaar spelen.

     

    Tobameer Sumatra - IndonesiëVanuit daar zijn we naar een totaal ander landschap vertrokken, Lake Toba. Om precies te zijn Tuk Tuk. Een eilandje in het meer midden op Sumutra. Dit voelde aan als een soort Zwitserland met naaldbomen en een mild klimaat. De lokale bevolking was hier, zoals eigenlijk overal in Indonesië, weer heel gastvrij en open, maar vooral nieuwsgierig. Avonden lang hebben we met de mensen uit het dorp gezongen, gitaar gespeeld, gedronken en het over onze verschillende werelden gehad. Op dit eilandje kan je super leuk rondrijden met een scootertje. Op verstopte plekjes vind je natuurlijke warmwaterbronnen waar een dagje badderen een must is!

     

    Terug naar Medan. Een stad die je liever wilt vermijden door de smog, lawaai en de chaos. Maar we hadden hier nog wat te doen. Oma heeft net als veel andere families hier in een zogenaamd ‘Jappenkamp’ gezeten. Het plan was deze te vinden. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, 2 Nederlandse meiden, die de taal nauwelijks spreken, op zoek naar een plek in een miljoenenstad waarvan niemand het verhaal echt kent. Dat was heel opvallend. De lokale bevolking had geen idee wat zich hier had afgespeeld rond de 2e wereldoorlog. En daar begon de zoektocht.

    sumatra-sanne

     

    Niemand die ons kon vertellen waar het oude kamp , Pulu Brayan had gelegen. Vanuit ons hostel gekregen we een Betjak met chauffeur die Engels zou spreken. Dit was dus niet helemaal het geval. En veel verder dan, Nene di Indonesia, ging onze woordenschat niet. Na een halve dag rondgereden te worden in een Betjak die onderweg nog een paar keer stuk ging, moesten we een ander plan bedenken. We hebben via via contact gekregen met een professor die zich gespecialiseerd heeft in “ Indo’s “ die opzoek  zijn naar hun roots. Gelukkig kon deze man ons precies vertellen waar het kamp lag. Een buitenwijk van Medan, maar, gaf hij mee als advies, het kan gevaarlijk zijn door de armoede dus wees voorzichtig. Ok. Dus. Daar gaan we dan maar.

     

    Na weer een heerlijk ritje op een Betjak kwamen we op de plek waar het kamp was. Opa had de plattegrond daarvan kunnen achterhalen en oma heeft destijds kunnen aanwijzen wat hun barak was. Ik had verwacht dat alles veranderd zou zijn, maar schrikbarend genoeg was alles nog precies hetzelfde.  Vanaf het moment dat we aankwamen liep de hele wijk uit! Mensen die nog nooit een “Belanda” hadden gezien. Ook de kinderen vonden het geweldig, een hele stoet kids nieuwsgierig rennend om ons heen! De plattegrond onder ons neus lopend verder, Blok 1, dames toiletten, Blok 2, Blok 3, hier naar links en daar was het.

     

    SumatraHet kamphuisje waar oma met haar familie heeft gezeten. Een kippenvel moment. Nu woonde er een familie die totaal geen benul had van wat zich er had afgespeeld. Dit was voor hun thuis. Er was sinds die tijd niks gedaan aan de barak, de gaten zaten in het plafond. We hebben geprobeerd uit te leggen dat onze familie daar gewoond had. Of ze het begrepen weet ik niet, maar dit was voor ons een hele bijzondere ervaring. Na een rondleiding door het huisje en een glaasje water, hebben we een foto van oma achtergelaten en zijn vol emoties weer terug gegaan naar het hostel.

    oma-sanne

     

     

     

     

    In het volgende deel van deze blog vertel ik hoe het verder is gegaan! Dit was namelijk nog niet het eind, Java, Bali, Lombok en de Gili Eilanden lagen nog op ons te wachten!

     

     

     

    Wil jij net als Sanne ook op zoek gaan naar je roots in Indonesië? Vraag onze reisspecialisten gerust naar de mogelijkheden. Samen met de chauffeur reis je langs plekken die de rondreis extra bijzonder maken. Keer terug naar het overzicht van artikelen voor nog meer inspiratie.

    Geen reacties

    Reageren

    Geef een reactie